Nie rób z ludzi pamiątek.

Trzeba mieć ładne zdjęcia przed śmiercią.

Choćby nie pokazujące nas.

Ludzie lubią takie pamiątki.

Lubią się smucić.

I lubią się śmiać.

Dobra Rada No. 16

Należy iść spać, kiedy zachciewa się spać.
W przeciwnym razie, zaczną nadchodzić złe myśli.
Gdy już nadejdą, skorzystaj z wyjścia awaryjnego: Zawsze miej w domu whiskey i czekoladę - im więcej procentów, tym lepiej. edit 2016: nieśmieszny gorzki humor Od biedy możesz zmęczyć się płaczem

Kobieta.

Co jej się stało...
Ona świetnie bawi się dziś.
Tak, potrzymam...
Pani zdobyczne piwo.

Ale co jej się stało.

Śpiewa głośno
Nieprzeraźliwie na życie.
Słaba taka silna.
Myślami śpiewam za nią.

A może nic.

Może tylko jeden dzień tak trwa... (w chudości)
Och, pamiętam Cię!
Zaświrszczałaś mi w głowie Anno.
Nic nie robimy na darmo.

Za plecami.

Stale towarzyszy mi pośpiech.

Nie mam spokoju wcale.

Bo tak mało czasu...

To, co nieznane nikomu.

Nie chcę o nim pamiętać.

Tak mnie rozprasza... Od siebie odrywa...

Choć wreszcie

Zwinnie omijam pytania...

Osób, które słuchały

Kiedy jeszcze mówiłam...

Nie mogę usnąć, póki nie padnę.

Mam tego dość.

Nie jest to fajne.

Niekomfortowe i bardzo zbędne.

Nie lubię oddechu presji.

Lekki podmuch tak mocno pcha.

 

Dajcie mi tu kogoś!
Żebym mogła go winić.

 

Nieświadomi wibracji.

Drgania zostaną przywiane.

I co wtedy zastaniemy

Zastanie nas nad ranem.

Huragan zapomniany

A ja od dziś się uśmiecham

Wyczułam wcześniej ten zapach...

I wiem.

Nie uda się już temu małemu wirowi mnie wciągnąć
I nawet trochę pomiętosić.

 

Chaosowi codziennych bzdur.

Ach, no kto to jeszcze czuje?

 

Żyjemy z kurzem

Na źrenicach.

Gdy tu nadciąga! ...jak długo jeszcze...

Odchodzą złe dreszcze.

Czas za moimi plecami...

Zawsze nie jesteśmy sami.

To tylko życie.

Codziennie rano sobie to powtarzam.

Śniło mi się.

Gówno zwierzęce...

Jako odkrycie.

Czyste zdrowie.

Zachwycano się nim

Jako nowym złotem.

Omawiano przy degustacji...

Stałam tak z boku

Z pewnym zamieszaniem

Czy dla wielkiej zalety...

Warto na wszystko, co pozostałe

Przymknąć oko?

Udać za niebywałe.

Coś jak prawo Murphy'ego.

Tak, to, co może mieć więcej znaczeń, ma więcej znaczeń...
Kwestia, które akurat.

Przejaśnienia.

Wszystkie piosenki śpiewają dziś o tym samym.

To jak deszcz spada na mnie

Mimo braku...

Bez pragnienia.

Świeża wilgotność

Wlewa się porankiem.

I wszystko, na złość, wygląda inaczej...

Ach!

(światło to niezwykle zwykła rzecz)

Miałam być zła.

A z dniem uleciały złości

Nie rozumiem...

Są dni, gdy sporadycznie wtrącają się radości.

Wytrącona z mętnego spokoju...

Och, ale to wróci

Jutro, jutro, jutro! Oby!

Wróci! Wróci... Wróci na pewno...

(tymczasem...)

Raz na tydzień muszę coś poplątać...

I już mnie pochwalił.

Już prosił, żebym się nie bała...
Proszę się nie bać, niech się Pani nie boi...*

Tak zwyczajnie.
Tak ładnie.

Na fali fartu znów...
Zostałam porwana.

(Co ja dziś znów mimowolnie zrobiłam?)

Zasadziło mi się w głowie

Jaki wygląd jest dany pewnej osobie.

Po co komu sprawdzać

Kiedy można tak sobie gadać.

(afirmacji maskę założyłam)

Wtem zza pleców ktoś uwagi się domaga...

Co to?

Kto to?!

Z niespania fakty błędnym ściegiem przeszywam...

(rzeczywistość pomylona...)

Pomylona!

Cudzą rolę komuś w dłonie włożyłam.

Co się dzieje...

Ktoś tak miło odpowiada!

(wszelkich podobieństw się chwytam, tak bardzo nie chcę "zapominam")

Dostał historię

Co nie dla niego... być miała... opowiedziana...

Ale wcale w tym nie ma

Czegoś złego...

Tylko ulotność zawsze pryska

Jak bańka mydlana koło kociego pyska.

Zbita z tropu...

Nie powtórzę się już przecież nikomu... (nie powtórzę się już nikomu)

Imago.

Jestem wystarczająco dobra

Żeby być na pierwszym miejscu.

Będę sobie królową

Ale tam, gdzie mi pozwolą.

Tymczasem... Korona mi z głowy nie spadnie...

Bo i tak jej nie mam.

Depresja.

Dasz radę - nie dam rady.

Dasz radę - nie dam rady.

Głową w lewo - prawo.

Duszenie się.
 

Coś bardziej wyrafinowanego.
 

Topienie się.

Życiodajne umieranie.

Łyk powietrza - łyk wody.

Łyk powietrza - łyk wody.

Wszystko się miesza...
A bez wody nie ma życia.

To, na czym nie da się wesprzeć

By się z tego nie wydostać.

(w zapętleniu żyć pomiędzy)

Wszystko skrajne.

Rozrzucone na granice.

W kokon dziś się zwijam

I tym razem zapominam.

Poznanie.

Poznawanie prawdy jest jak bieg
Do występka plaży lub wzniesienia.

Morze... coś tam jest?
A morze nic tam nie ma. (morze możliwości)

Nostalgie.

To takie smutne.

Kiedy twoi towarzysze toną

Jeden po drugim

Coraz mniej ich

Z tobą...

(płynie)

No i zostałam sama...

Wielkiej otchłani

Morze pochłonęło

Wszystkie łzy.

Ich czas upłynął.

A ty wiesz

Że choć samotnie

Twoim przeznaczeniem

Jest płynąć

Dalej.

Żeby chociaż coś...

Wzruszyło

Tak jak kiedyś.

Zbyt samotna

Na radość.

No to płyniesz

W tym smutku

Bez nadziei

Na cokolwiek

Wypełniać plan...
(dzień za dniem...)

Bo wszystko się zmieni

I znów będzie jakiś ład...

Będzie można się nacieszyć

Czymś.

Jakkolwiek...

Zbyt optymistyczna

Na płacz.

Dotarło do mnie

Docierało...

Falami.

Tak, że usiadłam

W końcu

Na tym brzegu...

Rzeczywistości osadziły mnie

Powolnie.

Są rzeczy, do których nie ma powrotu...
Zmyte z piasku.

Nie mówmy na nie zepsute.

Minione, minionee...

Choć szkoda na dźwięk echa.

Ale nadal...

Gdy patrzę za horyzont

Nie przestaję wyobrażeń czuć.

To się nie zmienia.

Wraca ciągle swoimi falami... (zagubionymi kolei torami...)

Didaskalia.

Zawsze niewidoczne.

Czuć.

Są obrazy, które muzyka zakłóca

I muzyka, której obraz ujmuje

I są niedoskonałości, co się dopełniają.

Łańcuchy.

Chwilami budujesz na siebie smutek

I żal.

I choć Ci się wszystko dobre należy

Zawsze ktoś rykoszetem przypłaci...
(każdy to zna)

I choć mocno się trzymam...

Nie znaczy zapominam.