Łososiowozłoty blask.

Jak dobrze jest leżeć na wznak.

I w ciszy czuć wagę oddechu

Każda cząstka bez bólu

Bez czucia wszelkiego nadmiaru... (bo)

Ciągle wszystkiego za dużo...

Gdy w drodze najlepiej nic nie mieć.

I znów otrząsam się z siebie

W światłości ułamkach jest ukojenie.