Zdeterminowana.

Sobą.
Na życie.

Stań się dziecięciem.

Człowiek może być mędrcem tylko wśród dorosłych.
Przy dzieciach nie ma szans.
Ani nawet takiej potrzeby...

Pytania w darze.

Życie przynosi nam pytania tylko po to
Żeby pomóc nam zobaczyć odpowiedź.

Płot.

Wyjątkowo beznadziejny wytwór.
Ziemia była, jest i będzie swoja.

Można sobie grodzić, a natura zrobi swoje...

Zasięg.

Popularność nie równa się znaności.

U progu drzwi.

Po latach
Tak blisko
Przed drzwiami.

Gdzie wreszcie wiemy
Za nimi cudowny świat.
Ostatni krok dzieli nas...

I wtedy się zlękli.
Próby ostatecznej

Zawitał czas...

 

Moment

Przed nowymi

Z kolei...

Co byś powiedziała dziecku

Które ma dość
Któremu zależy

Ale nie umie

I które już nie ma siły

Prosić...

Bo nie umie otrzymywać.
Które się złości

Staje niemiłe?

Powiedziałabym, żeby się nie oddawało przejęciu
Że to normalne
Że wybaczalne.

Że nikt nic nie umie od razu
I żeby kontynuować
A w końcu stanie się nasze.

I że będzie się cieszyć
Tym bardziej

Że miało dość...

I że jeśli tak czuje

To to ważne.

Tym pewniej...

 

Nie powinno tego porzucać

W czym radość widzi

W czym czuje...

 
To samo powiedz sobie.

Pomiędzy.

Wszystko, co za z zachwytu.
Wszystko, co przeciw z lęku.
A my?
Jesteśmy aż! decyzją.
Oto wolna wola.

Drogi są zawsze dwie.*
Lecz dla nas
Jedna droga
Nieskończenie rozgałęziona
Rzeką się rozlewamy... (pochodzi, co przez nas płynie)

Zwiewność energii.

Co by nie było, tego nie ma.

O Izolacji.

Żeby obdarowywać ludzi
Nie wystarczy żyć pośród nich
A z nimi.

Do Pana na Ty.

Proszę wybaczyć
Że tak do Pana na Ty.

Bo Pan jest jeden
A nas tu jest wiele...

Mas Jego rozsianych...
Dla siebie i nas

Jeszcze nie poznanych.
Może i On jeszcze siebie nie odkrył...

Przez nas i dla nas
W nierównościach równi bracia...

Siostry...
Ludzie.

I proszę wybaczyć
Że patrzę jak na mężczyznę...

To przez oczy kobiece
Z natury tak patrzę.

Ale chyba nie po to przychodzę
A po mądrości wymiany

Po miłości
A przez niemiłości

Co między nami
?