Wskazówki.

Tu nie ma wskazówek.
Na próżno ich szukać.
Istnieje tylko
Zdecydowanie i wiara.
Nasze działania.

Rzeczywistość.

Rzeczywistość...

Stała się bardziej czuła.
Co się stało...
Coś się dzieje.
To, co gdzieś istnieje... Istnieje!

Odpowiada tak szybko.
Na myśli
Na słowa
Słów gesty...

Uległa
Lecz swoja
Bez sugestii
W esencji nieruszona.

Naiwnie to...
Brzmi
Naiwność tego rodzaju...
Uwielbiona.

A mój oddech...
Nadal...
Potrafi...
I wtedy przyspiesza.

Zachwytem
Nad światem
Się miesza
Tym żyje. (tym żyję)

Złota świetlistość wpada przez bramy
Z Niebios
Na Ziemię
Spadamy... (Akt siódmy)

O sile śniła.

Nocą pływała w rozległym basenie.

Bez lęku.

Nad ranem zobaczyła jego głębię.

Pływała dalej,

Przy bezchmurnym niebie,

Gdy właściciel wyciągnął korek...

Złośliwie.

Jej,

Lecz i sobie.

Nie podobało mu się,

Że działa, jak chce

I nie boi się. głębokości

Niewzruszona

Poszła

W innym miejscu pływać.

Właściciel

Bez wody

Zaczął dogorywać.

Szamotanie.

Wierzyć...
W ludzi.

Wierzcie lub nie
Pod koniec
Dobry dzień
Zawsze wygrywa.

Nie potrzebuje już
Do tego wina.
Choć może
To i Jego wina...

I wszystko to z ciepłem

Porannych zachodzących promieni

W przestrzeń powietrzną
Umyka.

Wino jest magiczne.

To, co nas odrywa

Odkrywa.

Dobre, co niebezpieczne.

Chcemy

I boimy się

I to jest piękne.

I jest niebezpieczne...

Przyzwyczajeni do granic.

Tracone z horyzontu

Budzą strach.

Nie dobrze wtedy stać...

Gwiazda

Jedna
Nad drugą

Zawieszona... (spadać...)

Do świętowania i do melancholii
Mam dwa kieliszki.
Wino z obydwu
Tak samo smakuje.

Dobrze teraz to czuję...

To przyjemne wino

Co tak słodko
Mnie usypia...

Zrywam wszystko

Ze wszystkimi

Niech mi będą dziś...

Obcymi.

Oj, jestem już daleko

I jeszcze dalej.

Biegnę za Nami

W drugą stronę...

Zostawiłam gdzieś, po drodze

Moją wiarę

Albo... zbuntowała się

I to ona mnie...

Czeka tam na mnie

Jak małe dziecko

Wskazuje
Dobry kierunek.

Jak małe dziecko

Co niepostrzeżenie

Zatrzymało siebie

Zwrócić naszą uwagę.

Jak mogłam
Ją zostawić?

Braku
Nie zauważyć?

Tak wygląda ludzi psucie:

Z wiary wyzucie.

Bez celu

Bezczelni?

Wczoraj wybrałam.

Wierzyć w ludzi... niż ich nie lubić.

Decyzja padła.
Będzie nieupadła.

Rosnę w siłę.

Zmiotę wszystko

Co mi się nie podoba

Z drogi!

Pedantycznym zamiarem

Wybaczam

I na wieczność

Zostawiam.

Tańczę na tarasie

Ze złości śmiać się.

Wytarta granica

Uśmiechu...

 

Na zawsze zostaje...

Otwarta...

Jestem
Nienormalna!

Co innego mogę zrobić?

Pociągnąć ich za rękę

Nie godzić się

Na bezsensowną udrękę?

Przyszedłeś

Na ziemię...
Na chwilę...

Dziękuję Ci... za nie.

Z każdym łykiem

Wina

Miłość... winna
W serce napływa...

Wczorajsze słowa...
Dziś w piasku kaca głowa.
Nie będę
Ślepo szalona.

Podpisano,
Niewzruszona. (Akt szósty)